* ╠ sangre ╣♥╠ ﺴ۩๑۩۞۩๑۩ﺴ ╣

เรื่องที่ 4

อานะ

วันพุดหัด กรุไปงานสบมา อิอิ

ฝนก้อตก

กรุนึกว่าเค้าจัดงานที่วัด

ไปๆๆมาๆๆ มารุที่หลังว่า จัดที่บ้าน

ฝนตกหนักมากมายเลย

ไฟดับค่ะ

ไฟดับ

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก

ผีๆๆๆๆๆ

กรุกัว

โดดเกาะคัยก้อไม่รุแม่ง

ไฟดับ งานสบ แงๆๆๆๆๆๆ

พิทีดำเนินไปอย่างลุล่วงภายใต้แสงเทียนรำไร สว่างแบบสลั่วๆๆ

บันยากาน เหอๆๆ ชวนหัวลุก

ไม่มีไรมาก ก้อกลัวนิดๆๆ

แต่รำคานป้าคนนึง เค้ารุจักกรุ แต่กรุไม่รุจักเค้า

ทั้งชีวิดไม่คิดจะจำคัย รำคาน

แม่ง ถ้าโน่น ถามนี่

กุ๊กได้เกรดเท่าไร เรียนพิเสดเป่า

เรียนที่ไหนล่ะ กรุก้อตอบๆๆไป

มีกานบอกว่า

กุ๊ก เข้าจอมได้โดยไรหรอ ป้าถามตงๆๆนะ สอบหรือจับสลาก หรือเงิน

มีกานบอก ป้าถามตงๆๆ มันจี๊ดค่ะ มันจี๊ดโว้ย

กรุตอบไปแบบกะแทกๆๆ จับสลากค่ะ อยุ่ในเขตค่ะ พ่อแม่ย้ายไปเปงเจ้าบ้านทันค่ะ

กรุโง่ น่างี้ จะไปสอบห่าไรติดละ

อ่านสือหรอ 5555 อย่างหวังว่าจะอ่าน ถึงอ่านก้อรั่วออกหมด

เล่าเรื่องลูกนะ

พีน้ำอะ จะสอบและ เลยให้อ่านสืออยุ่บ้าน

เครียดน่าดู <ไม่ทราบว่ากรุสะเออะถามคุนป้าตอนไหนมิทราบค่ะ>

กรุว่าลูกป้าเรียนเก่ง

ลูกแกชื่อ น้ำ อยุ่ อยว. ทับ 1 มั่ง

น้ำอย่างโน่น น้ำอย่างนี้ ลูกน้ำสนิดก๊ะอาจาน ลูกน้ำเปงเหรันยิกของห้อง

แหมมมมมมมมม

เออ ลูกป้า เก่ง ลูกป้าดีเลิศ

พูดแต่เรื่องเรียนของลูก

อวดจิงๆๆ

กรุตกนี่กรุยังไม่พูดเลย แหมมมมมมม

น่ารำคาน

พูดเปงอยุ่เรื่องเดียวและ ป้าคนนี้

เรื่องเรียนของลูก เห้อ

หยุดไปพัก

แก มาถามกรุอีก

กุ๊กๆๆ น้ำหนักเท่ารไร

ตอบ 50 ค่ะ

แล้วแกก้อบอกว่า ลูกน้ำหนัก 47 เองๆๆ

<คัยถามห่ะ>

ป้าแก ก้อหันไปคุยกะคัยไม่รุว่า

ลูกน้ำเค้าผอมๆ อยากให้เค้าอ้วนๆๆบาง โดยเฉพาะช่วงนี้สอบน้ำหนักคงลดอีก

กรุคิดในใจ

แหมมมมมมมมมมม

มึงก้อยัดๆๆ ไปดิ ข้าว ขนม ห่าไรก้อกินเข้าไปดิ เด๋วก้อเปงหมุแบบกรุเองและ

ถามแป๋งๆๆ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เรื่องที่ 5

เรื่องนี่กรุพลาดว่ะ แม่ง สดๆๆ ร้อนๆๆ เมื่อเย็นนี้เลย

กรุกลับบ้านไปและ

เหน อิห้อยบอกว่า

เพื่อนๆๆกรุร้องไห้กันหมด

มันโทรไปคุยกะจานสมคิดเรื่องข้อสอบจานยุ

อิหมูแดงกรุ ร้องไห้โฮเลย มันเครียดที่ ทุกครั้งที่มันสอบ มันตก

ตั้งแต่เรื่องกัจานยุสอน สอบคนิดเพิ่มเติมตกเปงว่าเล่น

ร้องไห้กันใหญ่เลย

เออ กรุเข้าใจความรุสึกของพวกมึงไม่มากนั้นหรอนะ

แต่กรุไม่ตก ใช่ กรุดีใจ กรุภูมิใจ กรุไม่รุหรอกว่าความรุสึกแบบนั้นมันเปงยังไง

แต่ก้อเสียใจด้วย

ถามว่า รุสึกอะไรมั้ย

ไม่ค่ะ

กรุตอบแบบไม่แคร์คัย

เพราะนั้นไม่มีใช่เรื่องของกรุ

ทุกๆๆครั้ง ที่เพื่อนๆๆสอบตก กรุไม่ตก

ทุกๆๆครั้งที่กรุพยามสุดชีวิดที่จะทำให้กานสอบของกรุผ่าน

กรุก้อทำได้ ผ่านนะ

ทุกๆๆครั้งที่กรุ คิดมากคะแนนกรุจะออกมาดีๆ

แต่แล้วความหวังกรุก้อพังทลายลงในที่สุด

ใช่ มัน เจ้บนะ

เจ็บที่เหนคนอื่นยิ้มอย่างสบายใจ

แค้นที่เค้าทำได้

อิจฉาที่เค้าทำได้มากกว่าเรา

กรุอาดจะเหนแก่ตัวมาก

อันนี้กรุรุอยุ่แล้ว

แต่ทุกคั้งที่กรุคิดแบบนี้ กรุก้อนิ่งไร แล้วทำตัวปกติ

บอกว่า ช่างมันเถอะ 5555+

คิดมาก กรุโง่

กรุอัพบล็อกทุกครั่งก้อมีแต่เรื่องของกรุ

กรุร้องไห้ เสียใจ เส้า ก้อเรื่องของกรุทั้งนั้น

ทุกคั้งที่มี กานสอบ เปงหัวกานอัพบล็อก

กรุจะเหนแกตัวแบบนี้และนะ

ไม่รับรุความรุสึกของคัยทั้งนั้น

เค้าจะเสียใจ ก้อเรื่องของเค้าไม่เกี่ยวกับกรุ

ถ้ากลับไปอ่าน สิ่งที่กรุอัพ แล้วจะรุว่า

กรุไม่แคร์ความรุสึกของคัยหลอก

เพราะความรุสึกของกรุ ก้อไม่เหนมีคัยสน

อาดจะคิดไปเองนะ แต่

กรุไร้ความรุสึกต่อความรุสึกของคนอื่น

เลวเนอะ